windą do nieba sterują moje myśli, gdy wierzę unoszę się , gdy wątpię spadam.


może to dziwne, a może nie zwykłe, ale dopadł mnie sen o nieznanym potężnym mieście. zabytkowe pałacyki i potężne wieżowce ponad które unosiłem się i podziwiałem piękno, potężnego , nieznajomego mi miasta. Zobaczyłem wieżowiec z niezliczoną liczbą pokoi-labiryntów, restauracjami gdzie podawano wszystkie dania z całego świata, złote kopuły świątyń i pałaców. symbolem tego miasta był siedzący złoty lew w koronie. Mój nie widzialny głos pokazał mi go dwa razy tak ,abym dobrze go zapamiętał.

kończy się rok -podsumować postanowić ? nie chcę!
chcę żyć, być waszym czarodziejem. Wierzę tylko ,że popłynę dalej bo przemijający rok rozbujał mi serce na kołysce marzeń: byłem tam gdzie chciałem, spotkałem wielu ludzi, spełniłem marzenie i wróciłem tam gdzie byłem potrzebny. wierzę w moje miasto , miasto z złotym lwem w koronie.

skoro potrafię już latać
jeździć windą świadomości
być cierpliwym i wytrwałym
przekraczać siebie
upadać dosyć mocno i boleśnie
skoro potrafię już żyć

to jestem gotowy na wieczną podróż do miasta czarodziei, gdzie miłość nawet najtwardsze serce potrafi strawić...

PS: ponieważ wyjeżdżam na sylwestra do Lublina, to być może jest to ostania notka w tym roku. Mimo że nie wierzę w czas to życzę wam, aby każdy z was popłynął z nowym czasem jak najdalej , jak najgłębiej i jak najpiękniej .

wasz: Czarodziej

samotność człowieka poczciwego to nie żaglówka nękana przez fale otwartego oceanu
Połamany ster, zniszczony żagiel i dryfowanie.
tak łatwo jest poddać się cierpieniu lecz pamiętaj że każda fala uderza w brzeg tak jak każde serce uderza miłością.

Droga prostych ludzi jest piękna dzięki Tobie Anetko zrozumiałem czym jest samotność. To nie jest czas cierpienia, czas szukania, czas bezwładnego dryfowania do celu - samotność to oczekiwanie na upragniony brzeg (brzeg drugiego człowieka). Samotny poczciwy człowieku trzeba oczekiwać na coś co czeka na Ciebie po drugiej stronie tego co nazywasz cierpieniem. cierpimy tylko z wyboru kochamy tylko z samotności, budujemy żaglówki marzeń niszczone przez wiatr i pośrodku podróży naszego życia wy skasujemy za burtę czekając na ratunek innej łodzi. Kochać to płynąć dalej zaufać samotności bo tylko ona zna drogę do ludzkiego serca.

Pomyśl jak świat musiał być samotny żeby narodziła się w nim w tą cichą Betlejemską noc maleńka miłość. Lecz świat w swojej samotności oczekiwał tej miłości. Prawda nie jest słowem , nie jest legendą lecz ciszą która potrafi ogarnąć wszytko. Z okazji świąt tym co wierzą i co nie wierzą życzę prawdy własnego serca.
czarodziej

nie wiem od czego zacząć ..

czy od tego że czwartkowy odcinek Dr. House opowiadał o dziewczynie które całe swoje życie przelewała w pisanego bloga. żyć dla publiczności czy warto?

czy od tego że wczoraj zarobiłem pierwszy mandat
czy od tego że przywiozłem z szpitala babcie po drodze widząc ludzi którzy latami zmagają się , walczą z swoją chorobą i mimo tego potrafią w sobie znaleźć uśmiech.
czy od tego że przeczytałem notkę przebudzenia łudząc się że odnajdę w niej też siebie

Lecz zacznę do tego, że prawdziwą mądrość odkrywa się w drodze zwykłych ludzi.

dziękuję że jesteś MÓJ ZWYKŁY CZŁOWIEKU OBECNY W MOIM ZWYKŁYM ŻYCIU
kocham Cie...
bo miłość mnie trawi!

słońce jakie jest światło?

znam tylko jego blask, ciepło, czuję i widzę lecz nie znam jego duszy...

przyjacielu jak nazwać mam tą drogę czarodzieja. Nauka urzeczywistnia się przez praktykę i utrwala przez doświadczenie. A ja idę odwrotnie: doświadczeniem praktykuje to co potem okazuję się piękną lekcją życia.

choćby przez dzisiejszy sen pozwoliłem sobie widzieć wszytko wyraźnie, pozwoliłem sobie nie budzić się: latać, kochać się z kobietą - żyć pragnieniami i marzeniami.
Ten dziwny pokaz slajdów w którym widziałem czarno białe fotografie ludzi postać pana w spodniach na kant, napisy pojawiające się w różnych językach jakby ukryta byłą w nich wielka tajemnica. i Twoje imię...

Znów byłem blisko żeby przekroczyć ten nieznany stan świadomości i znów się zawahałem przestraszyłem tego niezwykłego dreszczu który duszę wyrywa i zabiera w nieznane...

jeden czarodziej na świecie poświęcił tak wiele abym dziś poznając jego drogę uświadomił sobie że podążam tą samą drogą.

ja wiem że nikt nie zrozumie mojego światła
światło ma jedną naturę : jest trawione przez miłość

rozpuszczony w wodzie, ugaszony w słońcu staję się nienasyceniem właśnie tej miłości ...

nie mogłem wczoraj zasnąć
tak bardzo chciałem zabrać Cię w mój sen...

jak to jest że człowiek może stać się niebem duszy, naciągniętą struną grzbietu. Formując postawę senną w postaci wygiętego łuku stajesz się harfą, a potem otwierasz oczy leżąc na plecach jak roztrojona gitara, aby przyciągając się naprężyć codzienność skrzypiec. Jednostrunowość człowieka to tak wielka możliwość Twojego dźwięku.

pytanie o mrok, naturę ciemności i światłą to tajemnica materii. możesz rozdrabniać świat do najmniejszych cząstek i wszytko najmniejsze co znajdziesz zawsze będzie ciszą. Głosem jest tylko to co pozostawia sobie zawsze wątpiący i omylny człowiek.

szukam refleksu słowa mówią jednoznacznie :

Refleks - szybkość reakcji organizmu żywego na bodziec przekazywany za pośrednictwem układu nerwowego.Refleks przeciętnego człowieka waha się pomiędzy 0,20 a 0,27 sekundy

jak szybko potrafimy reagować na życie ?
człowiek jest supłem na linii czasu, splątanym pomiędzy wczorajszym a jutrzejszym dniem. reakcja na bodziec jakim jest istnienie życia nie polega na świadomości bycia tu i teraz. refleks nie jest też prędkością pomiędzy tym co widzisz a czujesz, co myślisz a rozumiesz. nieświadomie nie dotkniesz już nigdy powierzchni słońca, masz doświadczenie w bólu oparzenia. setne sekundy to całą wieczność jaką potrzebowała materia aby pod wpływem bodźca- istnienia przeobrazić się w życie .

szukam dalej :
Refleks słońca (ścieżka słońca) na wodzie jest zjawiskiem odbicia słońca od powierzchni wody, w szczególności od powierzchni morza lub oceanu, obserwowanym z dużej wysokości nad oceanem. W przypadku płaskiej powierzchni odbicie byłoby lustrzane, na oceanie byłoby widać obraz Słońca. Natomiast w przypadku pomarszczonej powierzchni wody, takim jaka jest powierzchnia oceanu zdjęcie satelitarne pokazuje rozmyte odbicie spowodowane falami na wodzie.

to by pasowało "odbicie " sama zasada działania ludzkiego oka daje do myślenia czy widzimy świat takim jaki jest naprawdę, a jeśli nie to co znaczy "naprawdę go zobaczyć ?"

można wierzyć i uwierzyć. uwierzyć ludziom, religią, fascynującym odkryciom, ciekawym poglądom , książką. możesz uwierzyć że w czymś jest prawda i znaleźć na to dowody. uwierzyć komuś i czemuś lecz nie sobie. wierzyć jest "możliwością" nie zamyka prawdy lecz sprawia, że wszytko jest właśnie "możliwe"
wierzyć to znaczy "mieć refleks" nie widząc prawdy w objawach reakcji jakimi jest "odruch" lecz prawdy w ogóle nie szukać.
jestem marzycielem z możliwością, że to nie odbicie prowadzi do prawdy, bo człowiek który płacze nigdy nie jest smutny, tak samo jak ślepym nie jest ten kto nie widzi życia.

w spojrzenie można uwierzyć lecz w siebie można tylko WIERZYĆ!

sen kolejny o lataniu. ryzykowna wspinaczka na górę, która przysłoniła wszystko. Gdy zdobywasz szczyt przystajesz na chwilę i zastawiasz się czy wyobraźnia jest wstanie stworzyć coś co nigdy w życiu nie widziałeś, tak realnie że czujesz nawet porywy wiatru, ciepło słońca. Stałem na tej gorze i patrzyłem na piękne zielone łąki, kwitnące sady, rzeki jeziora . uniosłem się i nad wszystkim zacząłem lecieć
i pierwszy raz wzniosłem się tak wysoko w chmury ...

(kiedyś i Ciebie zabiorę na ten nowy kraniec świata)

coraz mniej się boję wysokich lotów
dla was to tylko sen, dla mnie nie znane światy po których późną nocą może podróżować tylko dusza.

a jeśli kiedyś zdobędę księżyc popatrzę z góry jak spokojnie śpisz,
zaproszę cichym jęknięciem światła Twoją duszę w mój sen...

bo moje nie widzialne skrzydła stały się większe...

mieszkam od 22 lat w ciele i każdego dnia patrzę przez okno mojego spojrzenia na świat. Wychodzę tylko czasami przez drzwi jakimi jest sen, przekraczając jednocześnie próg wyobraźni ...

"wiesz że dzisiaj był dzień anioła a moim przecież jesteś Ty..."

nie masz pojęcia jak dziś poruszyłaś moim sercem
przyjaźń nasza jest wieczna
i nawet rozpędzony pociąg nie zniszczy tego

nauka i doświadczenie to nie jedyny sposób poznawania odkrywania świata. ostanie miesiące były -są dla mnie lawiną kora zaskoczyła wędrowca w dolinie uczuć. nie jest to lawina czasu lecz potężne zwały życia które obudziło pośród ciszy uśpionych gór delikatne bicie serca.

tak nasze serca biją a my słyszymy tylko ból wszechświata

Ból istnieje na co dzień, w skrywanym cierpieniu, w naszych wyrzeczeniach, w rezygnacji z marzeń. Ból przeraża, gdy pokazuje swoje prawdziwe oblicze, ale jest kuszący, gdy stroi się w piórka poświęcenia. Albo tchórzostwa. Człowiek próbuje się przed nim bronić, choć zawsze znajduje sposób, by jakoś z nim poflirtować.

jak wielu z nas nieszczęśliwe kocha, żyje w samotności, podcina się, płacze nocą, onanizuje , przeklina w myślach świat. cierpimy z wyboru kochamy z lęku

Gdy spotykamy kogoś i zakochujemy się, myślimy, że cały wszechświat nam sprzyja.(...) Ale jeżeli coś nie pójdzie po naszej myśli, wszystko rozpryskuje się niczym bańka mydlana i znika! Czaple, muzyka w oddali, smak jego ust. Jak piękno, które istniało chwilę wcześniej, może rozproszyć się tak szybko?

Życie płynie bardzo prędko: przenosi nas z raju w otchłanie piekieł, w ciągu paru sekund.

wiecie po co jest ból? - żeby pokonać własne granice bo tylko tak możemy odnaleźć siebie.

Tylko ten, kto pozna te granice, może poznać życie. Cała reszta to zabijanie czasu, powielanie tych samych schematów, starzenie się i umieranie bez świadomości, po co właściwie żyjemy.

Najsilniejsza jest taka miłość, która nie walczy ze swoją słabością. Tak czy inaczej, jeżeli to prawdziwa miłość a nie tylko sposób, by się rozerwać, oszukać, zabić czas, to wcześniej czy później poczucie wolności weźmie górę nad zazdrością i męczarniami, jakie ze sobą niesie. Każdy, kto uprawia sport, wie, że dla osiągnięcia dobrych wyników trzeba pogodzić się z codzienną dawką bólu. Na początku cierpienie zniechęca, ale z czasem okazuje się, że to tylko pewien etap na drodze do dobrego samopoczucia, aż w końcu staje się oczywiste, że bez bólu nie sposób nic osiągnąć.
Niebezpiecznie jest natomiast nastawić się na ten ból, w kółko o nim myśleć.

nauczyłem się nie myśleć ale kochać
kochać to co przynosi każdy dzień

kochać to nie decyzja to nie wybór, ale akceptacja tego co czujesz, a nie tego co pragniesz czuć

PS: cytaty jak zwykle :Paulo Coelho "11 minut"

" Najważniejsze spotkania odbywają się w duszy, na długo przed tym, nim spotkają się ciała."

przychodzę gdy już śpisz
w garści mam tlące, wyciągnięte prosto z pieca węgielki słów - tylko tyle mogę Ci dać gdy widujemy się w naszej duszy.

"Nie jestem ciałem, w którym mieszka dusza. Jestem duszą, która ma widzialną część zwaną ciałem. "


Zawsze kiedy robię plany na przyszłość, zaskakuje mnie teraźniejszość."





wiesz Wiki nie wiem czy jeszcze tu zaglądasz, ale jestem już po drugiej stronie tego co nazwać mógłbym "zrozumieć Ciebie" , nie chcę rozumieć tego co czuję, a czuję że "najbardziej jesteś obecna wtedy, kiedy Ciebie nie ma "




"Ten, kto stracił coś, co uważał za swoje, uczy się w końcu, że nic nie jest jego własnością. "

nie mam nic tylko serce, które szuka nieznanej mu obecności.
być obecnym Tu i teraz to nie znaczy: ja jestem - ale my jesteśmy.

"Jakim sposobem światło dociera do wnętrza domu? Przez okna otwarte na oścież. A jak dociera do ludzkiej duszy? Przez wrota miłości, o ile są otwarte. "

czasem czuję się tak cholernie otwarty
Otwarty: jak niebo po którym pędzą chmury, w którym skrywamy swoje prośby marzenia, modlitwy. patrzysz na niebo tak wysoko, nieosiągalnie, a przecież zawsze jestem blisko na wyciągniecie ręki , na jeden oddech....
czy znasz opuszczone nie zamieszkałe domy ?
to najpiękniejsze domy na świecie : sypiący się dach, wybite szyby , wyłamane drzwi. Piękno pustego domu to nie jest to na co patrzysz lecz to siła marzeń dwojga zakochanych w sobie ludzi, która przed wiekami dom wzniosła.
Sztuka kochania to nie sztuka budowania lecz przywracania życia temu co każdego dnia milionom ludzi zabiera życie.





Ten, kto czuje się wolny, kocha bezgranicznie. A ten, kto kocha bezgranicznie, czuje się wolny.


jestem wolnym człowiekiem i kocham bezgranicznie

PS: "11 minut" - nie z względu na czas lecz są to cytaty z książki Paula Coelho "11 minut"

snem zasypię świat. Z piasków największej pustyni kosmosu, z delikatnych jak śnieg spadających gwiazd zakruszę aż do śmierci życie. Wiatr poruszony palcem na Twojej dłoni od kanionu potężnej linii serca po delikatne kotliny o puszków palców - usypie jednym słowem potężną wydmę nie odnalezionych czarów.

Chodź z mną przez mojej samotności pustynię do oazy czasu. Tylko jedno jest źródło dla spragnionych - być TU i TERAZ.

w mojej studni zamieszkała cierpliwość lecz nie wiaderkiem nasycisz najskrytsze pragnienia.
Czerpać siłę małymi garściami, tak łapczywie, naiwnie patrząc jak wszytko ucieka między palcami. nic nie jest Twoje potencjalny posiadaczu szczęścia, dostałeś świt, aby obudzić się z trudu nocy lecz tysiąc świtów w ciągu jednego życia to za mało aby zobaczyć czym jest światło.

wierzę w Twoje oczy
które z pod ciepłej poduchy szukają w odległym suficie obecności chłopca
i być może obudzisz się jutro po raz tysiąc pierwszy raz
i nic się nie zmieni

bądź uważny obudź się!
przebudzenie to nie wiatr, który zmienia pustynię
lecz maleńkie ziarenko Twoich marzeń które tą pustynię nieustannie rodzi.