na moim końcu świata
jest koniec wszystkiego
koniec słowa
koniec wielbłąda
koniec mody na sukces
koniec życia
koniec końców....

powiedz mi więc kim dla ciebie jestem bez wszystkiego ?
czy tylko końcem?

a może to cały ja ...

wiesz słoneczko
jest tylko jedna siła która może wszytko

spotkałem ludzi, każdy z nich był wiatrem który wiał w mój żagiel.
spotkałem ludzi , każdy z nich był falą która mnie niosła.
spotkałem przyjaciół, którzy nie byli ani wichrem ani falą.
moja łódź zatrzymała się na środku oceanu

i kocham ich za to

że wyskoczyłem i o własnych siłach szukałem brzegu ...

Człowiekiem jesteś jakich mało.
Zazdrościć mądrości można śmiało.
Atrakcją dla mnie są Twoje wiersze.
Rozmowy miłe. Ciekawe co jeszcze.
Oknem na świat bywasz czasami.
Dziękuje za chwile które za nami. Wierzę że poznam bliżej Cię jeszcze.
Zapomnieć się nie da, a nawet nie chce.
Imponujesz mi swoją postawą człowieka, który ma cele, na miłość czeka.
Ekhm pisać o Tobie za wiele nie mogę, bo nie poznałam, dopiero to robię
Jedno jest pewne. Magią Twój świat okryty. Jesteś niesamowity

To ty jesteś niesamowita Niecodzienna :)

dziękuję!!!


PS:i nie ma jak w domu !

czuję się trochę zagubiony
pośród pędzących tramwajów
domów handlowych
przelewających się ludzi
..

lecz to nie jest fizyczne zagubienie

mój duch mój czar
jadę do domu odpocząć..

szukałem dziś w sieci muchy

Mucha domowa (Musca domestica) – pospolita mucha domowa jest owadem występującym na całym świecie. Jest niewielka (samica jest większa od samca osiąga do 7,5 mm długości), na ciemnoszarym tułowiu widoczne są podłużne paski. Posiada aparat typu liżącego, służący do zlizywania pokarmu płynnego lub stałego. Oczy złoto-czerwono-brunatne zapewniają 360° pole widzenia.

mając przyjaciół tak daleko
chciałbym żeby ktoś porostu mi czasem bzyknął

mam nadzieje że kiedyś znajdę swojego natręta
z tym że Twoja płeć nie będzie dłuższa od mnie, a oczy mimo intensywnej ruchliwości będą patrzeć tylko na mnie ...

wiesz księżycu
nie w pełni masz dwa końce
tak ostre i gorące

dlatego boli mnie czasami
huśtanie się uczuć między nami

na wykładzie z geometrii wykreślnej pan profesor mówił:
"dwie proste równoległe do siebie przecinają się nieskończoności"

wierzę P ze nasze proste równoległe życie
przetnie się w nieskończoności!

dlaczego księżyc jest taki piękny?

on milczy nie pyta po co? i dlaczego?
porostu świeci słońca blaskiem.

a My P chyba za dużo mówimy,
za dużo myślimy...


nie odbijając siebie
nie znajdziemy nigdy w nocy światła....

"Niedokończony wiersz"

Upadły w mnie wielkie słowa
w głębi serca gdzieś zagasły
Ty jak gwiazda nowa
zostawiłaś po sobie jasne ślady.

Z uczuciem prawdy i Anielskim uśmiechem
najpiękniejsze chwile przeminęły
żegnam się z słów Twoich echem
słów które kiedyś płonęły.

W Tobie nadzieją wolność śniłem
nocą tuliłem się do Anielskiego cienia
W życiu jakiś czas skończyłem
dziś już nie szukam duszy uniesienia,

Swoje skrzydła sprzedałem za grosze
abyś w miłości mogła wznieść się wysoko
o nic już Ciebie nie proszę
dziękuje za przeszłość moja Victorio!

Wiem że piękno nigdy się nie kończy
lecz czasem potrzeba chwili zapomnienia
Aby w przyszłości nasze życie dokończyć
chwilą miłości a nie cierpienia.

Nie płacz proszę lecz zawsze się uśmiechaj
Twój uśmiech szczęściem moim
Pamiętaj że z Tobą wcale się nie żegnam
lecz rozumie Cię całym życiem swoim.

Ja jestem życiem tak bardzo zmęczony
dlatego dla Ciebie piszę ten wiersz
-nie ostatni! lecz tylko niedokończony...

"W czasie burzy pielgrzym dociera do gospody. Właściciel pyta pielgrzyma, dokąd się wybiera.
- W góry - odpowiada pielgrzym.
- Zapomnij o tym - radzi właściciel. - To ryzykowne wspinać się w taką pogodę.
- Mam ochotę piąć się w górę - odpowiada pielgrzym. - Jeśli moje serce dotrze tam pierwsze, ciało z łatwością za nim podąży.

- Czy ten, kto spełnia swoje marzenie płaci o wiele wyższą cenę, niż ten, kto żyje nie realizując ich? - spytał uczeń.
Mistrz zabrał go do sklepu z ubraniami. Poprosił, by uczeń zmierzył marynarkę, która idealnie na niego pasowała. Uczeń zrobił to i zachwycił się jakością materiału.
Później mistrz poprosił, żeby uczeń zmierzył taką samą marynarkę, tylko większego rozmiaru. Uczeń zrobił to, o co go poproszono.
- Ta marynarka się nie nadaje. Jest za duża.
- Ile kosztują te marynarki? - spytał mistrz sprzedawcę.
- Cena jest taka sama, tylko rozmiar inny.
Kiedy wychodzili ze sklepu mistrz powiedział swemu uczniowi:
- Człowiek, który spełnia swoje marzenia i człowiek, który ich nie realizuje płacą podobną cenę. Cena ta jest zwykle bardzo wysoka. Ale w pierwszym przypadku możemy uczestniczyć w pełni w cudzie, jakim jest życie, w drugim nie."



OBIECUJĘ M.!!!!!