Nie przeminiemy, nie zaginiemy...
będziemy przemierzać przez świat rozsyłając promienie słoneczne (niewidzialne dla mnie, gdyż w  cieniu stać będę) i magię, odczuwalną dla ludzkości (gdyż moc jest w ludziach i Twoim ogromnym sercu). Lecz do końca daleko..., a gdy nastąpi, odrodzimy się na nowo :)

piękny wiersz ;)

Myslovitz mi zawsze pomaga. w każdej sytuacji. gdy mi dobrze Rojas cieszy się razem ze mną. a gdy płaczę On wtedy tez jest smutny..
bawisz się iluzją?

Podobno wszystkie schody prowadzą do jednego miejsca, więc dlaczego tak malo osób stanie obok siebie. Odpadną po drodze? Zmęczeni? Chyba nie. To miejsce jest chyba nieograniczone.

znam takich ludzi, znam takie mury

zgodzić się mogę tylko z tym, że każdy z nich da się zburzyć

Rwąca rzeka snów musi być cudowna...
A widzisz, ja dawno tam nie trafiam, nie potrafię zmrużyć oka, mój sen jest jakiś taki nijaki, budzę się z obawą, że rozpłynął mi się kręgosłup. W skrócie - jestem wykończona, dlatego wcześniej nie mogłam zdobyć się na konstruktywny komentarz. Wiem, że zrozumiesz. Zaczaruj i przyślij mi jakiś ładny sen, proszę :)

Very Interesting Information! Thank You For Thi Post!

I find myself coming to your blog more and more often to the point where my visits are almost daily now!