przesypane morzę ponad głową. pomiędzy przyćmionym słońcem a wychudzoną od miliona dziennie wpylanych papierosów ziemią wyrasta z ziarenka fasoli zielony księżyc. To nie czar lecz Twoja wyobraźnia, pochylony nad łóżkiem szukający wieczornej modlitwy zwykły człowieku. to nie czar lecz Twoje marzenia są przyczyną powszechnego przyciągania ku sercu raz pełni a raz innym razem świetlistego rogala.

w mojej wędrówce pojawia się ciemność. opieram się na ostatnim skrawku światła, na białej kwitnącej moją wiarą lasce która wrasta w w Twoje - wasze serca...

chcę otworzyć szeroko oczy aby złapać ten wiatr pomiędzy nie wygaszone przez ludzkość powieki
i w zielonym słońcu sadzić marzenia
w Twoim sercu i wodzie Twojej duszy ...

Czarodziej...