Gdy z pąków rozwija się kwiat każdy motyl, owad, ptak chce smakować jego nektaru
Zachwyca się jego urokiem pięknem i zapachem lecz to nie jest miłość....

miłość to nie uniesienie, to nie adoracja.

Gdy kwiat więdnie wydaje z siebie nasionko życia robi to tylko dla życia,
dla istnienia piękna z natury w której trwale zapuścił swoje korzenie. Mimo że nikt nie zachwyci się już zwiędłym kwiatem to dzięki temu za rok zobaczymy jego ponowne arcydzieło.

sens życia nie polega na oparciu się o doświadczenie oczu, uszów, dłoni i serca.
to wyobraźnia tego co jest na końcu nieskończoności.Tak często uważnie szukamy kwiatów pośród ludzi aby zamknąć ich dla siebie w wazonie namiętności, zanurzyć w wodzie lęków przed samotnością. Lecz wszytko co jest odcięte do życia z czasem więdnie i traci swój czar.

tak wiele rzeczy tracę w życiu, aby tylko nie zatrzymać swojego biegu. jednak wiem że w każdym miejscu na świecie mogę liczyć na coś więcej niż tylko miłość:

na przyjaciół którzy są jak wiatr - noszą nasze nasionka po całym świecie abyśmy mogli rosnąć w pełni z miłości, wierni życiu i samym sobie.