po płyń dziś z mną swoją drogą nie wyznaczoną przez czas pozbawioną praw człowieka. bądź wodą wypłyń z mną na zewnątrz z tej ciemnej głębi w której ukrywa Cie świat. wyrzuć :
- swoje ręce i nogi i dalej pozostaniesz człowiekiem
- swoje ciało, serce , mózg zostanie ci tylko dusz ale i tak będziesz człowiekiem
- wyrzuć swoją duszę kim wtedy będziesz?

czy można istnieć bez obecności ?
Nie - według logiki i słowa
Tak - według tego co jest ponad wszystkim ; bo nicość, totalna pustka także przecież istnieje.rozebrane na części auto nie możesz nazwać już samochodem, a przecie nim przed chwilą było, podobnie jest więc z nami.odrzuć wszytko a staniesz się nicością...

ale ja w to nie wierze bo nauczyłem się tego wierze w to co na końcu mojej rzeki...

płynę jak rzeka nie wierząc w nic
mój prąd sam wybiera najlepsze dla mnie koryto drąży skały i doliny nie wyznaczając z góry swojej drogi ale żyjąc chwilą rozwija swoją siłę.


chodź znam swoje źródło nie cofam nurtu płynę przed siebie coraz szerszy, silniejszy, większy

wiem jedno z lekcji geografii:
że duże rzeki trafiają zawsze do morza ...

nie szukaj morza po prostu płyń bo droga Twoja nie może być ani zła ani dobra tylko krótsza albo dłuższa.

kiedyś wszyscy nie zależnie od długości od potęgi naszych fal spotkamy się w morzu...

rzeki umierają w morzu....

w morzu naszej miłości.



RZEKA