Bardzo pozytywne, optymistyczne "nie ważne jak się skończyło, ważnej jak się skończy", jednocześnie smutne, ja nie umiem mówić takich złotych myśli.
Nigdy nie grałam na gitarze, ale to co napisałeś jest prawdziwe, po prostu. Ale chyba trudno jest znaleźć miejsce pomiędzy duszą i ciałem? To wydaje się takie… nierealne?

Tylko jest taki problem, że trudno wydobyć z siebie jakiś niepowtarzalny dźwięk. Miłość dla mnie to coś nierealnego mimo tego co napisałeś. Wątpię w nią czasami. Tak rzadko zdarza się prawdziwa... Ale to prawda, człowiek jest bardzo podobny do gitary, chociaż wcześniej się nad tym nawet nie zastanawiałam, a ty grasz ?
:)

udało się nam.
chciałabym mieć taką wiarę

czasami sama espoir nie wystarcza

I find myself coming to your blog more and more often to the point where my visits are almost daily now!

I just book marked your blog on Digg and StumbleUpon.I enjoy reading your commentaries.